fbpx

Σαν σήμερα, στις 13 Σεπτεμβρίου

Σαν σήμερα, στις 13 Σεπτεμβρίου το 1908 γεννήθηκε στην Προύσα της βορειοδυτικής Τουρκίας, ο επονομαζόμενος «δάσκαλος» του ελληνικού Θεάτρου και κορυφαίος θεατρικός σκηνοθέτης, Κάρολος Κουν.

Το 1928 o Κάρολος Κουν παρακολουθεί μαθήματα αισθητικής στη Σορβόννη και τον επόμενο χρόνο εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα.

Καθοριστική για τον ίδιο υπήρξε η γνωριμία του με το λογοτέχνη Φώτη Κόντογλου, που θεωρείται ως ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της λεγόμενης «Γενιάς του ’30» και
ο οποίος τον βοήθησε να γνωρίσει την Ελλάδα και να «νιώσει το ξάνοιγμα προς κάθε τι το ελληνικό», όπως ο ίδιος ο Κουν είχε δηλώσει.

Ο ίδιος συνεργάστηκε με τους θιάσους της Κυρίας Κατερίνας και της Μαρίκας Κοτοπούλη.

Όμως, το όνειρό του ήταν να δημιουργήσει τη δική του μόνιμη, αφοσιωμένη θεατρική ομάδα.

Το όνειρό του αυτό έγινε πραγματικότητα το 1942, ιδρύοντας μέσα στο σκοτάδι της γερμανικής κατοχής το «Θέατρο Τέχνης».

Στο δωμάτιο μιας αυλής της οδού Ζωοδόχου Πηγής στον αριθμό 9, ξεκίνησε τις πρόβες στο έργο «Αγριόπαπια» του Ίψεν, με μαθητές της Σχολής το Βασίλη Διαμαντόπουλο, το Λυκούργο Καλλέργη, την Καίτη Λαμπροπούλου και με τον ίδιο σκηνοθέτη και ηθοποιό.

Ανέβασε επίσης έργα του Μπερνάρντ Σω, του Πιραντέλλο, και μετά την αποχώρηση των Γερμανών κατακτητών για πρώτη φορά στην Ελλάδα, έργα του Λόρκα, του Τέννεσυ Ουίλιαμς κ.α.

«Αποφασίσαμε να ιδρύσουμε το Θέατρο Τέχνης από την ανάγκη της δημιουργίας … μιας ομάδας που θα ‘χε μάθει να σκέφτεται και να εργάζεται με ψυχική και οργανική ενότητα. Μια ομάδα ειδικά εκπαιδευμένη κι υποταγμένη σε μια νέα διδασκαλία θεατρικής έκφρασης που θα διαμορφωνόταν μέσα στο χρόνο για να εξυπηρετήσει, όσο γίνεται καλύτερα, έργα θεατρικά, αποκαλυπτικά και για τους ερμηνευτές και για το κοινό. Η δημιουργία ενός θεάτρου έξω από το εμπορικό κύκλωμα, ενός θεάτρου αδέσμευτου από επιχειρηματία, απαλλαγμένο από βεντετισμούς, ανένδοτο σε καλλιτεχνικούς συμβιβασμούς…” αναφέρει ο ίδιος ο Κάρολος Κουν.

Οι οικονομικές δυσχέρειες όμως οδήγησαν στην αναστολή της λειτουργίας του.
Η Μεγάλη Πορεία ωστόσο ξανάρχισε από το 1954, οπότε ο Κουν ξανάστησε το Θέατρο Τέχνης, στη δική του πια μόνιμη στέγη στο κυκλικό Υπόγειο της Στοάς Ορφέως.

Ήταν το «Υπόγειο των θαυμάτων», όπως ειπώθηκε, από όπου, κάτω από την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Κάρολου Κουν, βγήκαν σπουδαίοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, μουσικοί, σκηνογράφοι, όλοι τους πνευματικά τέκνα του κορυφαίου θεατράνθρωπου.

«Το θέατρο ως μορφή Τέχνης, δίνει τη δυνατότητα να συνδεθούμε, να συγκινηθούμε, ν’ αγγίξουμε ο ένας τον άλλον, να νοιώσουμε μαζί μια αλήθεια. Να γιατί διαλέξαμε το θέατρο σα μορφή εκδήλωσης του ψυχικού μας κόσμου» θα πει ο ίδιος σε κάποια από τις πάμπολλες μαρτυρίες και αυτοβιογραφικές σελίδες που αναβιώνουν την «Εποχή Κουν» στο θέατρο.

Η καριέρα αλλά και η προσφορά του Κάρολου Κουν στο θέατρο είναι τεράστια.
Ο ίδιος τιμήθηκε με το παράσημο του Φοίνικα, το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το Βραβείο του Θεάτρου των Εθνών.

Ίσως σας ενδιαφέρει

Θεόδωρος Γκοτσόπουλος στον 94.0: ”Μέχρι τέλος Σεπτέμβρη τα vouchers στους 13 δήμους”

Νέα Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για το Πρόγραμμα «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής», για την περίοδο …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

5 × one =